နယူးေဒလီ (မဇၥ်ိမ)
။ ။ နယူးေဒလီရွိ ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ားအား
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က ႏိုဝင္ဘာလ ၁၆ ရက္ေန႔ ေန႔လည္ ၁၂ နာရီမွ မြန္းလြဲ ၁ နာရီအထိ
Oxford Senior Secondary School သို႔ သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုကာ နာရီဝက္ၾကာ
မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။
“က်မ အခု အိႏၵိယႏိုင္ငံကို လာတဲ့အခါမွာ သမိုင္းအစဥ္အလာအရ မိတ္ေဆြႏိုင္ငံတခုကို လာတယ္လို႔ ဒီလိုပဲ စိတ္ထားပါတယ္။ အခု အႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ေရာက္ေနတဲ့ က်မတို႔ရဲ႕ မိသားစုေတြသဖြယ္၊ ညီအကိုေတြ၊ တူေတြ တူမေတြ၊ သားသမီးေတြသဖြယ္ျဖစ္တဲ့ အားလံုးဟာ မိသားစုေတြလို႔ပဲ စိတ္ထားေစခ်င္ပါတယ္။ က်မတို႔ႏုိင္ငံ ဟာ ျပည္ေထာင္စုျဖစ္တယ္ဆိုတာ အထူးအေလးထားၿပီး ေျပာလိုပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အခု အိႏၵိယႏိုင္ငံ မွာ ေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက ပုဂၢိဳလ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ တိုင္းရင္းသားအသီးသီးက ျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာ လူမ်ားစုကေတာ့ ဒီမွာ လူနည္းစု ျဖစ္ေနတာ ေကာင္းကိုေကာင္းတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ တခါတေလ လူမ်ားစု ဆိုတာဟာ လူနည္းစုရဲ႕ မ်က္စိနဲ႔ ျမင္တတ္ဖို႔လိုတယ္” ဟု ထည့္သြင္းေျပာၾကားသြားသည္။
နယူးေဒလီၿမိဳ႕တြင္ ျမန္မာဒုကၡသည္ တေသာင္းေက်ာ္ရွိရာ ဗမာလူမ်ဳိးမွာ ၁ဝဝ ပင္ မျပည့္ေပ။ ခ်င္းတိုင္းရင္းသား မ်ားမွာ အမ်ားစုျဖစ္သည္။
ေဒလီၿမိဳ႕ႏွင့္ မိုင္ ၂,ဝဝဝ ေက်ာ္ ေဝးေသာ နယ္စပ္ေဒသရွိ တိုင္းရင္းသားမ်ားလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား လာေရာက္ေတြ႔ဆံုၾကသည္။ ေသာၾကာေန႔ ေတြ႔ဆံုပြဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ၈,ဝဝဝ ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။
“ေနာက္ဆံုး က်မတို႔ က်မတို႔ရဲ႕ႏိုင္ငံဟာ အားလံုးအတြက္ ခိုလံႈစရာ၊ လံုျခံဳစရာ ျပည္ေထာင္စုၾကီး က်မ ျဖစ္ေစ ခ်င္တယ္။ အဲလိုျပည္ေထာင္စုမ်ဳိးျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ အားလံုးဝိုင္းၿပီး ၾကိဳးစားဖို႔လိုပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားမ်ားအၾကားမွာ ယဥ္ေက်းမႈ မတူတာရွိတယ္၊ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြ မတူတာရွိတယ္၊ ဘာသာစကားေတြ မတူတူရွိတယ္၊ ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာေတြ မတူတာရွိတယ္။ ဒီလို မတူကြဲျပားတဲ့အထဲက က်မတို႔ဟာ ညီညြတ္မႈကို တည္ေဆာက္ရမွျဖစ္တယ္။ ဒီလို ညီညြတ္မႈ တည္ေဆာက္ဖို႔ဆိုတာဟာ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ နားလည္မႈယူဖို႔လိုတယ္။ အျပန္အလွန္
ေလးစားဖို႔လိုတယ္။ နားလည္မႈရဖို႔၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားႏိုင္ဖို႔ဆိုတာဟာ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ေျပာတာကို နားေထာင္ဖို႔လိုတယ္။ ကိုယ္တဖက္က ကိုယ္ေျပာခ်င္တာပဲ၊ ကိုယ္ျဖစ္ေစခ်င္တာပဲကို မီးေမာင္းထိုးေနလို႔ မရဘူး။ ဟိုဘက္ကအသံလည္း နားေထာင္ရတယ္၊ ဒီဘက္ကအသံလည္း နားေထာင္ရတယ္” ဟု လည္း ဆက္ေျပာသည္။
အဆိုပါ Oxford တကၠသိုလ္ဝင္တန္းေက်ာင္းမွာ ျမန္မာဒုကၡသည္ ကေလးမ်ားအား ခြျတန္းစနစ္ျဖင့္ အခမဲ့ ပညာသင္ၾကားေပးေနရာ ေက်ာင္းတေက်ာင္း ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာမ်ား ေနထိုင္ရာ Vikas Puri ရပ္ကြက္တြင္ တည္ရွိသည္။
“က်မတို႔ဟာ အမ်ဳိးသားေသြးစည္းညီညြတ္ေရးအတြက္ လုပ္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈထဲကို ဝင္လာ တာပါ။ ဒီလို ျပန္လည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးအတြက္ လုပ္တဲ့အခါမွာ တဦးနဲ႔တဦး နားလည္မႈ ယူဖို႔ဆိုတာဟာ တဖက္သတ္ ၾကည့္လို႔ မရပါဘူး။ ဟိုဘက္ ဒီဘက္ကိုလည္း ၾကည့္ရတယ္၊ ျပည္ေထာင္စုတခုလံုးရဲ႕ အေျခအေန ကိုလည္း ၾကည့္ရတယ္။ က်မတို႔ ျပည္ေထာင္စုထဲမွာ တေနရာမွာျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥေတြ၊ ျပႆနာေတြဟာ တျခားေနရာေတြနဲ႔ မဆိုင္ဘူးဆိုၿပီး ျမင္လို႔မျဖစ္ပါဘူး။ တိုင္းျပည္ တျပည္လံုးနဲ႔ ဆိုင္ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာမွပဲ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ေနျဖစ္ေန၊ က်မတို႔ျပည္ေထာင္စုတခုလံုးနဲ႔ ဆိုင္တယ္ဆိုတဲ့စိတ္ဓာတ္ ထားဖို႔လိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ တေနရာမွာျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာေတြကို ၾကည့္တဲ့အခါမွာ ျပည္ေထာင္စုအျမင္နဲ႔ ၾကည့္ေစခ်င္တယ္” ဟုလည္း ေျပာၾကားသြားသည္။
ဆက္လက္၍ ““ဒါ က်မတို႔ဟာ ဒုတိယ ပင္လံုကဲ့သို႔ေသာ တိုင္းရင္းသားမ်ားရဲ႕ စည္းလံုးညီညြတ္မႈ၊ တကယ့္
ႏွလံုးသားထဲကလာတဲ့ စည္းလံုးညီညြတ္မႈျဖစ္ေစမယ့္ ညီလာခံမ်ဳိးလိုတယ္ဆိုတာ က်မတို႔ ေျပာတာပါ။ ပင္လံု စိတ္ဓာတ္ကို ပိုၿပီးေတာ့ ရွင္သန္ေစမယ့္ ညီလာခံမ်ဳိးကို ေျပာတာပါ။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ပင္လံုညီလာခံမွာ ဆိုရင္ တိုင္းရင္းသားေတြ အစံုပါတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါလည္း က်မတို႔ အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒီပင္လံုညီလာခံဟာ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ကို အျမစ္တြယ္ေအာင္လို႔ အစပ်ဳိးလိုက္တဲ့ ညီလာခံ ျဖစ္ပါတယ္။ အျမစ္တြယ္႐ုံနဲ႔ အပင္ၾကီးကေန ရွင္သန္လာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဟိုးတုန္းက တြယ္ခဲ့တဲ့ အျမစ္ေလးဟာ ရွင္သန္ပိုင္ခြင့္ မရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ အခု က်မတို႔ရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုဟာ အင္မတန္မွ သန္မာၿပီးေတာ့ အသီးေတြ၊ အပြင့္ေတြ ေဝဆာေနတဲ့အပင္ၾကီး ျဖစ္လာတယ္လို႔ မေျပာႏိုင္ေသးပါဘူး။ ဒီလိုျဖစ္လာေအာင္လို႔ က်မတို႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ကို ေမြးျမဴရမယ္၊ အားေပးရမယ္။ အျမစ္ကေလးေတြကို ေရေလာင္းေပးရ မယ္၊ ေျမဖို႔ေပးရမယ္။ ဒါဟာ က်မတို႔ေခတ္ လက္ရွိရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံသူ ႏိုင္ငံသားေတြ အားလံုး လုပ္ဖို႔ပါပဲ” ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ဘန္ဂလိုၿမိဳ႕ရွိ အိႏၵိယ နည္းပညာႏွင့္ သိပၸံေက်ာင္းသို႔ သြားေရာက္ေလ့လာရန္ အတြက္ ေဒလီၿမိဳ႕မွ ေသာၾကာေန႔ ညေနတြင္ ေလေၾကာင္းခရီးျဖင့္ ထြက္ခြါမည္ ျဖစ္သည္။
“က်မ အခု အိႏၵိယႏိုင္ငံကို လာတဲ့အခါမွာ သမိုင္းအစဥ္အလာအရ မိတ္ေဆြႏိုင္ငံတခုကို လာတယ္လို႔ ဒီလိုပဲ စိတ္ထားပါတယ္။ အခု အႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ေရာက္ေနတဲ့ က်မတို႔ရဲ႕ မိသားစုေတြသဖြယ္၊ ညီအကိုေတြ၊ တူေတြ တူမေတြ၊ သားသမီးေတြသဖြယ္ျဖစ္တဲ့ အားလံုးဟာ မိသားစုေတြလို႔ပဲ စိတ္ထားေစခ်င္ပါတယ္။ က်မတို႔ႏုိင္ငံ ဟာ ျပည္ေထာင္စုျဖစ္တယ္ဆိုတာ အထူးအေလးထားၿပီး ေျပာလိုပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အခု အိႏၵိယႏိုင္ငံ မွာ ေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက ပုဂၢိဳလ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ တိုင္းရင္းသားအသီးသီးက ျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာ လူမ်ားစုကေတာ့ ဒီမွာ လူနည္းစု ျဖစ္ေနတာ ေကာင္းကိုေကာင္းတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ တခါတေလ လူမ်ားစု ဆိုတာဟာ လူနည္းစုရဲ႕ မ်က္စိနဲ႔ ျမင္တတ္ဖို႔လိုတယ္” ဟု ထည့္သြင္းေျပာၾကားသြားသည္။
နယူးေဒလီၿမိဳ႕တြင္ ျမန္မာဒုကၡသည္ တေသာင္းေက်ာ္ရွိရာ ဗမာလူမ်ဳိးမွာ ၁ဝဝ ပင္ မျပည့္ေပ။ ခ်င္းတိုင္းရင္းသား မ်ားမွာ အမ်ားစုျဖစ္သည္။
ေဒလီၿမိဳ႕ႏွင့္ မိုင္ ၂,ဝဝဝ ေက်ာ္ ေဝးေသာ နယ္စပ္ေဒသရွိ တိုင္းရင္းသားမ်ားလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား လာေရာက္ေတြ႔ဆံုၾကသည္။ ေသာၾကာေန႔ ေတြ႔ဆံုပြဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ၈,ဝဝဝ ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။
“ေနာက္ဆံုး က်မတို႔ က်မတို႔ရဲ႕ႏိုင္ငံဟာ အားလံုးအတြက္ ခိုလံႈစရာ၊ လံုျခံဳစရာ ျပည္ေထာင္စုၾကီး က်မ ျဖစ္ေစ ခ်င္တယ္။ အဲလိုျပည္ေထာင္စုမ်ဳိးျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ အားလံုးဝိုင္းၿပီး ၾကိဳးစားဖို႔လိုပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားမ်ားအၾကားမွာ ယဥ္ေက်းမႈ မတူတာရွိတယ္၊ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြ မတူတာရွိတယ္၊ ဘာသာစကားေတြ မတူတူရွိတယ္၊ ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာေတြ မတူတာရွိတယ္။ ဒီလို မတူကြဲျပားတဲ့အထဲက က်မတို႔ဟာ ညီညြတ္မႈကို တည္ေဆာက္ရမွျဖစ္တယ္။ ဒီလို ညီညြတ္မႈ တည္ေဆာက္ဖို႔ဆိုတာဟာ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ နားလည္မႈယူဖို႔လိုတယ္။ အျပန္အလွန္
ေလးစားဖို႔လိုတယ္။ နားလည္မႈရဖို႔၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားႏိုင္ဖို႔ဆိုတာဟာ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ေျပာတာကို နားေထာင္ဖို႔လိုတယ္။ ကိုယ္တဖက္က ကိုယ္ေျပာခ်င္တာပဲ၊ ကိုယ္ျဖစ္ေစခ်င္တာပဲကို မီးေမာင္းထိုးေနလို႔ မရဘူး။ ဟိုဘက္ကအသံလည္း နားေထာင္ရတယ္၊ ဒီဘက္ကအသံလည္း နားေထာင္ရတယ္” ဟု လည္း ဆက္ေျပာသည္။
အဆိုပါ Oxford တကၠသိုလ္ဝင္တန္းေက်ာင္းမွာ ျမန္မာဒုကၡသည္ ကေလးမ်ားအား ခြျတန္းစနစ္ျဖင့္ အခမဲ့ ပညာသင္ၾကားေပးေနရာ ေက်ာင္းတေက်ာင္း ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာမ်ား ေနထိုင္ရာ Vikas Puri ရပ္ကြက္တြင္ တည္ရွိသည္။
“က်မတို႔ဟာ အမ်ဳိးသားေသြးစည္းညီညြတ္ေရးအတြက္ လုပ္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈထဲကို ဝင္လာ တာပါ။ ဒီလို ျပန္လည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးအတြက္ လုပ္တဲ့အခါမွာ တဦးနဲ႔တဦး နားလည္မႈ ယူဖို႔ဆိုတာဟာ တဖက္သတ္ ၾကည့္လို႔ မရပါဘူး။ ဟိုဘက္ ဒီဘက္ကိုလည္း ၾကည့္ရတယ္၊ ျပည္ေထာင္စုတခုလံုးရဲ႕ အေျခအေန ကိုလည္း ၾကည့္ရတယ္။ က်မတို႔ ျပည္ေထာင္စုထဲမွာ တေနရာမွာျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥေတြ၊ ျပႆနာေတြဟာ တျခားေနရာေတြနဲ႔ မဆိုင္ဘူးဆိုၿပီး ျမင္လို႔မျဖစ္ပါဘူး။ တိုင္းျပည္ တျပည္လံုးနဲ႔ ဆိုင္ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာမွပဲ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ေနျဖစ္ေန၊ က်မတို႔ျပည္ေထာင္စုတခုလံုးနဲ႔ ဆိုင္တယ္ဆိုတဲ့စိတ္ဓာတ္ ထားဖို႔လိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ တေနရာမွာျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာေတြကို ၾကည့္တဲ့အခါမွာ ျပည္ေထာင္စုအျမင္နဲ႔ ၾကည့္ေစခ်င္တယ္” ဟုလည္း ေျပာၾကားသြားသည္။
ဆက္လက္၍ ““ဒါ က်မတို႔ဟာ ဒုတိယ ပင္လံုကဲ့သို႔ေသာ တိုင္းရင္းသားမ်ားရဲ႕ စည္းလံုးညီညြတ္မႈ၊ တကယ့္
ႏွလံုးသားထဲကလာတဲ့ စည္းလံုးညီညြတ္မႈျဖစ္ေစမယ့္ ညီလာခံမ်ဳိးလိုတယ္ဆိုတာ က်မတို႔ ေျပာတာပါ။ ပင္လံု စိတ္ဓာတ္ကို ပိုၿပီးေတာ့ ရွင္သန္ေစမယ့္ ညီလာခံမ်ဳိးကို ေျပာတာပါ။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ပင္လံုညီလာခံမွာ ဆိုရင္ တိုင္းရင္းသားေတြ အစံုပါတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါလည္း က်မတို႔ အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒီပင္လံုညီလာခံဟာ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ကို အျမစ္တြယ္ေအာင္လို႔ အစပ်ဳိးလိုက္တဲ့ ညီလာခံ ျဖစ္ပါတယ္။ အျမစ္တြယ္႐ုံနဲ႔ အပင္ၾကီးကေန ရွင္သန္လာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဟိုးတုန္းက တြယ္ခဲ့တဲ့ အျမစ္ေလးဟာ ရွင္သန္ပိုင္ခြင့္ မရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ အခု က်မတို႔ရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုဟာ အင္မတန္မွ သန္မာၿပီးေတာ့ အသီးေတြ၊ အပြင့္ေတြ ေဝဆာေနတဲ့အပင္ၾကီး ျဖစ္လာတယ္လို႔ မေျပာႏိုင္ေသးပါဘူး။ ဒီလိုျဖစ္လာေအာင္လို႔ က်မတို႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ကို ေမြးျမဴရမယ္၊ အားေပးရမယ္။ အျမစ္ကေလးေတြကို ေရေလာင္းေပးရ မယ္၊ ေျမဖို႔ေပးရမယ္။ ဒါဟာ က်မတို႔ေခတ္ လက္ရွိရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံသူ ႏိုင္ငံသားေတြ အားလံုး လုပ္ဖို႔ပါပဲ” ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ဘန္ဂလိုၿမိဳ႕ရွိ အိႏၵိယ နည္းပညာႏွင့္ သိပၸံေက်ာင္းသို႔ သြားေရာက္ေလ့လာရန္ အတြက္ ေဒလီၿမိဳ႕မွ ေသာၾကာေန႔ ညေနတြင္ ေလေၾကာင္းခရီးျဖင့္ ထြက္ခြါမည္ ျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
ဗီးကပ္စ္ပူရီအရပ္ရွိ ေအာက္စ္ဖို႔ဒ္ေက်ာင္းတြင္ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားေနစဥ္
